باشگاه خبرنگاران جوان؛ ایلیا محمدی – هلند با لقب «لالههای نارنجی» یکی از تأثیرگذارترین تیمهای تاریخ فوتبال محسوب میشود. این کشور در دهه ۷۰ میلادی با معرفی سبک «فوتبال توتال» توسط نسل طلایی خود، نگاه جهان فوتبال را تغییر داد و به یکی از مکتبسازترین تیمهای تاریخ تبدیل شد. با وجود این جایگاه بزرگ، هلند تاکنون موفق به قهرمانی در جام جهانی نشده و سه بار در سالهای ۱۹۷۴، ۱۹۷۸ و ۲۰۱۰ به عنوان نایبقهرمان به کار خود پایان داده است.
در سطح اروپا، هلند یک بار قهرمان یورو ۱۹۸۸ شده و همواره در اکثر دورهها یکی از تیمهای قدرتمند و تأثیرگذار فوتبال جهان بوده است. هویت فوتبالی این کشور بر پایه فوتبال هجومی، مالکیت توپ و بازیسازی از عقب زمین شکل گرفته و همین موضوع باعث شده سبک هلندی در بسیاری از باشگاههای بزرگ دنیا الهامبخش باشد.
در نسلهای مختلف، ستارههای بزرگی از دل فوتبال هلند بیرون آمدهاند؛ از یوهان کرایف، مارکو فانباستن، رود گولیت و فرانک ریکارد در نسلهای تاریخی گرفته تا نسل مدرن با حضور ویرجیل فندایک، فرنکی دییونگ، کودی خاکپو، ناتان آکه و ژاوی سیمونز که از مهمترین بازیکنان حال حاضر این تیم محسوب میشوند.
هلند در برخی دورهها از جمله جام جهانی ۲۰۱۸ نتوانست به رقابتها راه پیدا کند که نشاندهنده نوسانهای مقطعی در عملکرد این تیم است. با این حال، ساختار قوی فوتبال پایه و آکادمیهای معتبری مانند آژاکس همواره این کشور را در سطح اول فوتبال جهان نگه داشته است.
از نظر سبک بازی، هلند همچنان تیمی مبتنی بر فوتبال هجومی، پاسکاری سریع، استفاده از مدافعان بازیساز و وینگرهای تکنیکی است. این ترکیب باعث شده تیم هم در فاز حمله خطرناک باشد و هم در کنترل بازی توانایی بالایی داشته باشد، هرچند در برخی مقاطع مشکل در تمامکنندگی و مدیریت بازیهای بزرگ به عنوان یک چالش مطرح شده است.
در مجموع، هلند همیشه تیمی بین رؤیا و واقعیت بوده؛ تیمی که فوتبال را زیبا بازی میکند، اما هنوز به قله نهایی نرسیده است، با این حال نسل فعلی دوباره این کشور را در جمع مدعیان جدی فوتبال جهان قرار داده است.
